کتاب گربه‌ای که ذن یاد می‌داد (The Cat Who Taught Zen) ‌داستان سفر معنوی گربه‌ای است که برای درک معنای جهان و رسیدن به آرامش، راهی سفر به جنگل درختان افرا می‌شود؛ جایی که تک‌درخت کاج کهن‌سال خاصیتی جادویی دارد؛ هرکس روی شاخه‌ی این درخت بنشیند به خرد بی‌پایانی دست می‌یابد. جیمز نوربری (James Norbury) از خلال داستان مهیجی که از سفر گربه و ملاقات او با حیوانات مختلف روایت می‌کند، فلسفه‌ی ذن را به مخاطب می‌آموزد.

«ذن» ممکن است تفکری گیج‌کننده باشد. ممکن است گستره‌ای از تصاویر را، از آپارتمان‌های سفید ساده گرفته تا راهبان منزوی که در سکوت نشسته‌اند، تداعی کند. از نظر جیمز نوربری، ذن صرفاً پرورش راهی برای بودن است که آرامش و خرد بیشتری را به زندگی ما می‌آورد. در کتاب گربه‌ای که ذن یاد می‌داد سعی شده به‌گونه‌ای کاربردی‌تر به ذن توجه شود و در سطح روزمره دست‌یافتنی‌تر و مفیدتر مورد استفاده قرار گیرد. فلسفه‌ی بودیسم در تک‌تک کلمات و نقاشی‌های کتاب گربه‌ای که ذن یاد می‌داد جاری است. بسیاری از ما مثل ببر دچار تردیدیم، برخی مثل لاک‌پشت از زندگی خسته شده‌ایم، اما نکته‌ی قابل توجه این است که همه‌یمان حین خواندن کتاب، به این درک می‌رسیم که لحظه‌ی اکنون هرگز تکرار نخواهد شد و این تفکر، به افزودن چیزی به‌شدت ژرف به تجربیات روزمره و پیش‌پاافتاده‌یمان کمک می‌کند.