سنکویچ پس از مرگ خواهرش، از یک زندگی که ارزش زندگی کردن نداشت می‌ترسید. او از خود می‌پرسید که چرا وقتی خواهرش مرده، او مستحق زندگی است؟ او خود را مسئول دو زندگی می‌دید، زندگی خواهرش و زندگی خودش، بنابراین تصمیم گرفت که خوب زندگی کند. او مجبور بود سخت و کامل زندگی کند. او با تثبیت جایگاه خود در خانواده و اجتماع، سعی کرد زندگی خود را مدیریت کند و هر دقیقه از زندگی‌اش را به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی کرد تا فرصتی برای داشتن یک زندگی کامل را از دست ندهد. با این حال، غم با او باقی ماند. او در نهایت تصمیم گرفت که یک سال مطالعه کند و روند درمانی موردنیازش را با «کتاب خواندن» فراهم کند.

کتاب تولستوی و مبل بنفش توسط بسیاری از منتقدان به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین کتاب‌های سال ۲۰۱۱ شناخته شده‌ است. نینا سنکویچ با ظرافت، روشن‌فکرانه و به شکلی کاملا شیوا، خواننده را به یک سفر ادبی می‌برد. منتقدان همچنین این کتاب را رویایی سرگرم‌کننده از یک کتاب‌شناس عنوان کرده‌اند.